De verbinding weg

Vroeger kon je op reis gaan en iedereen achter je laten. Je had met níemand contact thuis en eindelijk was je verlost van al het gezeur en de sleur. WEG van hier. Op weg naar het ware avontuur.

Vroeger was weg ook echt weg. Tegenwoordig kun je overal naar toe gaan en neem je nog iedereen mee. In een huis in Los Angeles zitten is bijna hetzelfde als om de hoek bij je vrienden en familie in Amsterdam zitten.  Zodra je Facebook aan zet zie je ze weer . En je hoeft maar te skypen en het is alsof je gewoon bij ze op de koffie zit.  Reizen bestaat niet meer. Dankzij de moderne technologie kun je drie planeten verderop gaan en nog niet genieten van je eenzame avontuur. Het is helaas een feit, we zitten nou eenmaal met elkaar opgescheept, waar je ook gaat.

Dat doet mij denken aan het spirituele gezegde ”We zijn allemaal met elkaar verbonden”, of je nou wilt of niet. Volgens de spirituelen moet dat een zekere mate van goddelijke vreugde brengen, dat met elkaar verbonden zijn.  Dat is soms moeilijk voor te stellen. Als ik mijn rare buurman zie bijvoorbeeld, die 8 frikandellen eet als ontbijt en shag-draaiend en kont-krabbend zichzelf door zijn werkeloosheidshut sleept, dan stroomt er geen enorme goddelijke vreugdesvonk bij de gedachte aan ”verbonden zijn” . Sterker nog, het vereist soms drie vechtsporten tegelijkertijd om een zekere mate van walging over dees of geen van mij af te meppen.  Een andere categorie: wat te denken aan isis. Wie daar mee verbonden wil zijn mag gestoord heten en wat dacht je van een verbinding met een hedendaagse katholieke pedofiel. Liever niet natuurlijk. Het triggert een schaduwkant deze gedachte. Toch is het waar. Je kunt dus overal ter wereld zijn, maar je blijft altijd verbonden met je achterban. Met of zonder hedendaagse technologie.

Er komt sowieso wellicht wel een dag dat ik het beter kan verdragen om op internet te lezen dat Piet Oosterhoek uit Steenwijk een egel in zijn achtertuin heeft gezien en wordt het ook makkelijker géestelijk afstand te nemen van de foto’s van de maaltijden van Truus in d’r huus. Liever de magie van het weg zijn te koesteren dan via internet toch weer in een benauwde vinexwijk te belanden.

 

 

 

caroline • February 3, 2015


Previous Post

Next Post