Die eet in New York

Drie maanden ben ik reeds in New York. Een coole stad waar veel creatievelingen hun slag slaan. Het doel is er The One Year Program te doen aan The American Comedy Institute. Een programma om volleerd comedian en acteur te worden.

The One Year Program; een programma waar velen op af komen die het  daadwerkelijk in Amerika gemaakt hebben, zoals; Jessica Kirson; Ted Greenberg en Esther Ku. Eind september ga ik er heen en het jaar begint goed. De studenten, waaronder ik,  die ambitieus in afwachting zijn wat het komende jaar hen zal brengen staan te springen om hun talenten te laten zien. Ik val al snel op vanwege mijn accent. En hoewel ik me er altijd wat klunzig onder voel houd ik me vast aan de gedachte dat Arnold Schwarzenegger juist succes had vanwege zijn accent en houd ik die van mij maar in ere, voor het geval mijn spierballen ook goed in de markt zullen liggen. Je weet nooit wat je verborgen talenten zijn.

We krijgen lessen van Stan Zimmerman, een schrijver van de Golden Girls en andere Hollywood-producties en lessen van Joe Schiappa, sketch-schrijver van MTV producties. Hoogtepunten waarvan je innerlijke NLP-goeroe zich schrapzet om ze om te zetten als ankerpunten op weg naar succes.

Het andere hoogtepunt in New York is helaas ook de MC Donalds op iedere hoek van de straat. Ik probeer al lang te voldoen aan het filmsterren-ideaal dun-zijn en ben daarom ook al lang tevergeefs op dieet. De beste methode om van het lekkere eten af te komen is uiteraard voor een grote tafel voor lekkers te gaan staan en niet te pakken. Dat schijnt te werken. Deze test krijg ik gratis van het universum cadeau. Zo bestel ik bij wijze van de zoveelste uitzondering op mijn dieet bij de MC Donalds 4 MCnuggets en 1 kleine portie friet. Wat ik krijg zijn 4 grote MCChicken MENUS, door fout van de medewerker. Het is alsof ik de MC Donalds loterij heb gewonnen  en mijn hart slaat over van de pret. Maar ja, denk ik 2 seconden later, ik ben op dieet, dit is een test! Het is de bedoeling dat ik dit niet eet, dat ik de verleiding weersta! Ik ga haastig op zoek naar zwervers om op z’n minst 1 menu weg te geven. Na 4 voorbijgangers te hebben beledigd door ze te vragen of ze zwervers zijn, wat ze niet zijn, geef ik 1 menu aan een eend en de rest eet ik toch zelf op, in de valse illusie dat dat tevens mijn ontbijt en lunch zal zijn van de volgende dag.  De volgende dag word ik onverwacht uitgenodigd voor een Chinese lunch, alwaar er zoveel eend en bami te eten is dat ik de rest van de hele week erna helemaal niet meer hoef te eten. Ik voel mij terdege gezakt voor de MC Donalds-loterij-test en ik zeg tegen het universum dat die de volgende keer maar gewoon een zak wortels uit de lucht moet laten vallen.

 

 

caroline • January 9, 2015


Previous Post

Next Post