Doen wat je werkelijk wilt doen

Backpacken

In de jaren 90 was het nogal hot: backpacken; na je studie een jaar naar het buitenland ”omdat je nog niet helemaal wist wat je werkelijk wilde doen in je leven”.  Dat hield voornamelijk in: volgzaam zuipen, zogenaamd feesten en onorigineel zijn, om vervolgens een studie te doen waarna je nog steeds niet wist wat je werkelijk wilde doen, om een baan te nemen dat je deed twijfelen over wat je nou werkelijk wilde doen, om daarna een partner en kinderen te nemen dat maakte dat je nog steeds niet wist wat je nou werkelijk wilde doen in het leven.

Amerika

Zelf heb ik ook veel gereisd, met als doel er optredens te verzorgen.

Ik was in Amerika. Ik begrijp de cultuur van het land Amerika. Ik begrijp de goeroes, ik begrijp de grootheidswaanzin die er mag zijn, ik begrijp de self-help stroming die er vandaan komt, ik begrijp de jank en emo-cultuur, ik begrijp het Oprah Winfrey-achtige praten over problemen, ik begrijp het Hallelujah gevoel van waarom we hier zijn op aard, ik begrijp de overdrevenheid en ik begrijp de nepheid, de broederschap, de liefde.

Nuchterheid is iets Nederlands, dat kennen ze er niet.

Ook zijn ze schijnheilig, preuts en vaak veel te gelovig. En dom. In veel gevallen. De mannen kunnen autoritaire zakken zijn en de vrouwen irritante barbiepoppen.

Er zijn nog meer verschillen. In Amerika kan elke boerenpummel het toch helemaal gaan maken als ie daartoe beslist, ongeacht leeftijd, ras, sexe en achtergrond. In Nederland is een boerenpummel m/v een boerenpummel m/v en blijft dat zo in de ergste gevallen.

Wat goed is aan Nederland is dat we elkaar goed verzorgen en dat je nooit extreem naast de pot pist, want er is een goed sociaal netwerk. In Amerika kun je het wel vergeten als je niet bij de middenmoot of hoger hoort, dan behoor je tot de onderklasse en beland je als niet uitkijkt als snel op straat. Aan de andere kant hebben ze Silicon Valley. Daar waar mensen erg rijk zijn en zelfs faillissement na faillissement toch nog kunnen lenen, omdat mensen daar geloven in mislukken en weer opstaan en dat oprijzen naar de top pas gaat als je eerst goed mislukt bent. Maar dát je naar de top gaat, dat is er haast een vanzelfsprekendheid. Als je hier een faillissement hebt krijg je een uitkering en het stempel ”mislukt”en is het einde oefening met je onderneming.

Heel mooi. Ik wil naar Amerika verhuizen. Het land van de ongekende mogelijkheden. Wat een prachtland. The American Dream naleven. Ik vind het helemaal geweldig.

Nu het nog doen. Het praktisch aanpakken, een visum krijgen en dan verder. Dat is verhaal 2 en van een geheel andere orde.

Londen

Ik zou er ook voor kunnen kiezen naar Engeland te verhuizen. London waar ik was, is een creatieve coole stad waar veel mogelijk is. Ik vind de mensen er intelligent, slimmer dan de amerikanen en ik vind ze hip en erg grappig. Ik denk dat er geen volk zo grappig is als de engelsen en ik denk dat de ware komiek een engelsman/vrouw is. Ik zou er willen wonen vanwege deze goede dingen. Toch ben ik bang dat de kans groot is als een depressieve Londoner te eindigen die om 3 uur in de middag in de pub aan zn zoveelste pint begint, zoals de meesten dat doen. Ook de gereserveerdheid van de engelsen deed mij ernstig twijfelen of spontaniteit een mensgebonden eigenschap was. Daarbij heb ik er iets gezien wat ik nergens anders zoveel heb gezien: kindertuigjes. Herhaaldelijk zag ik op straat ouders met kinderen lopen die ze aan een tuig vast hadden gemaakt waardoor het leek alsof ze niet hun hond aan het uitlaten waren maar hun kinderen. Lijfstraffen op school zijn nog niet zo heel ver terug daar afgeschaft en ook dit vond ik in het rijtje passen van treurig en erg. Een teken dat het ondanks alles wellicht toch niet zo’n heel liberaal land is.

De crisis

Nu de crisis nog steeds niet is afgelopen zijn nog steeds veel mensen gedwongen vooral niet op reis te gaan en is de backpacker gelukkig nagenoeg verdwenen. Dat was toch al nergens goed voor.

De oorlog komt er misschien aan. Ook dat zal ons leren wat backpacken betreft. We worden gedwongen bij het huishaardje te blijven want ja, het wordt wat enger wellicht met het risico uit de lucht te worden geschoten en aangezien tegenwoordig toch alles ook online te doen is het makkelijk deze risico’s te vermijden en gewoon veilig thuis te blijven.

Wellicht dat de huidige tijden ons dwingen uiteindelijk te gaan doen wat we wérkelijk moeten doen. Dat we niet meer doelloos ons pleziertje achterna kunnen gaan, maar dat het tijd wordt om onze creativiteit te benutten en levensdoelen te vervullen die overeenkomen met onze verlangens. Omdat de doelloosheid van voorheen simpelweg geen vreugde meer opwekt.

Doen wat je werkelijk wilt doen

Gelukkig kom ik uit Nederland en is gedwongen thuis blijven niet zo’n enorme terugval. Maar of het werkelijk thuis is? Ik ga het afwachten waar Het Diepere Verlangen mij toe brengt.  Als ik maar kan schrijven, optreden en acteren. Volgens de kabbalistische wijsheid is de enige reden dat we bestaan is; liefde ervaren, transformeren en vergeven. En dát maakt helemaal niet uit wáar je dat doet. Áls je het maar doet. Misschien is dat wel de enige reden waartoe we werkelijk bestaan en is dat, ongeacht in welk land we wonen wat  we werkelijk willen doen in het leven.

caroline • February 13, 2015


Previous Post

Next Post