Echt kwetsend

Sinds ik weet heb van de joodse feestdag Jom Kipoer weet ik dat er een dag is waarop al je  kwetsende uren worden vergeven. Mocht je ooit een kever hebben doodgetrapt en hij zou zich nog steeds omdraaien in zijn graf in een plan een wraakactie op jou te koesteren, dan kun je op deze dag vergiffenis vragen voor wat je die kever heb aangedaan. Of andersom, heb je ooit die ene oma naar de overkant van de weg geprobeerd te helpen maar duurde het zolang voordat jullie aan de overkant waren, omdat jij je enkel had verzwikt en zij zich boos uitliet over je langzame tred dat ze mede door jou te laat kwam bij de incontinentie-arts, dan ben jij gekwetst en wordt jij geheeld omdat die bitch van die oma je op je hart getrapt had. Je kon er ook niets aan doen dat het 15 minuten duurde voordat jullie aan de overkant belandde vanwege je verzwikte enkel, verdomme.

Gekwetst zijn. Wie kent het niet? Eigenlijk  is het hele leven kwetsend. Dat begon al bij de geboorte. Hoe kwetsend is het wel niet om met dat prominente lijf door een geboorte gat  geperst te moeten worden dat  zo groot is als een biljart bal. Waarbij zowel jij,  als degene die perst het risico lopen het niet te redden. Wie verzint dat hele spel?  Dat moet wel iemand zijn geweest die het leuk vond te kwetsen niet waar?

Zelf betrap ik me erop dat ik het soms prettig vind om te kwetsen. Toen mijn ex-vriend het uitmaakte omdat hij jaloers was aangezien tijdens het kloot-schieten bleek dat ik er beter in was dan hij en hij vanaf dat moment steeds argwanender naar mij begon te kijken alsof ik hem daadwerkelijk bestal van zijn trots en eer in zijn macht omdat ik beter was dan hij, bleek dat terug kwetsen de enige optie was om mijn eigen trots en eer te redden in deze situatie. Anders was het ‘af terug in je hok’ geweest, en ‘laat het werk aan hem over, hij beschikt pas over echte kloten’. Het gevolg daarvan daar zou geen enkele feminist aan toe willen geven.

Jezus Christus zegt dat alles één is en dat universele liefde niet-kwetsende energie is. Of misschien zegt niet híj dat, maar mensen die hem aan hangen. De aanblik van dit soort mensen is al even kwetsend om naar te kijken als naar een blik zure pruimen dat niet te vreten is.  Zou jezus Christus dit daadwerkelijk bedoeld hebben. Wat als niemand mocht kwetsen. Hoe zouden alle films vol dramatiek , conflict , oorlog en kwetsuren er uit hebben gezien waar miljarden mensen dagelijks naar kijken, zonder dat er in ‘gekwetst’ mocht worden. Precies, als scheinheilige jehova-getuige-promotie- filmpjes en je zou de godganse dag kotsmisselijk zijn ernaar te moeten kijken.

Mijn aikido leraar zei in mijn persoonlijke feedback naar mij: ‘Jij moet meer durven kwetsen’. Met andere woorden, wilde ik mijn tegenstander verslaan moest ik minder zacht zijn, harder worden en vol in de aanval gaan. ‘Verdomme’, dacht ik, ‘dat is waar, ik ben toch geen mietje’. Vervolgens sloeg ik alles kort en klein op die mat en werd iedereen met huid en haar verslonden die mij daar tegenkwam . Ik stond terstond mijn mannetje. De kracht had ik dus terdege wel.

Wat maakte nou dat ik mij zo lief en aardig voordeed op dat moment waardoor mijn aikido-leraar mij vergeleek met een vrouwtje theelepel huppelend in een kabouter Plop musical. Juist, cultuur en opvoeding, waardoor je tegengehouden en ingehouden werd.

Hoe liever je was als meisje, hoe meer je beloond werd snoepjes. Maar vroeg of laat komt iedereen erachter dat De Kracht vaak niets met lief en aardig zijn te maken heeft, gelukkig.

Even niet zo lief zijn kan goed zijn. Dus hupperdepup, vooruit met die geit, mensen. Laat jezelf gelden, express-yourself, zeg wat er op je hart ligt, spreek je uit, wees assertief en kom voor jezelf op.  Mocht er iemand zijn die daar aanstoot aanheeft en gekwetst is, trek het je niet aan. Fuck them. Laat je niet tegenhouden je grootste dromen passies te leven!

 

 

caroline • January 24, 2018


Previous Post

Next Post