Want je bent het waard

palmboom
Weg gaan is fijn. Thuiskomen des te meer. Eigenlijk is weggaan het nieuwe thuiskomen. Pas als je de dagelijkse beslommeringen achter je kunt laten en je op de plaats van bestemming aankomt kun je zeggen: ‘eindelijk thuis.’ Want daar ver weg is: gezellig, knus, samen. Weer thuis terug is: orde, structuur en discipline, daar waar er gewerkt wordt en het reilen en zeilen weer in het gareel moeten worden gehouden. De plantjes moet je zelf weer water geven en  er moet worden gestofzuigd, afgewassen en gedweild. Dat noem je geen ‘thuis’, dat noem je een ‘kamp’.
Daar ver weg hoef je niets te doen, kun je een bediende je cocktail laten brengen terwijl je onder een parasol zit en hoef je alleen maar het bandje van je bikini bandje te verschuiven als je te bruin wordt en er een keiharde witte streep op je schouders dreigt te ontstaan. En oh ja,  vergeet  het insmeren niet. Best een intensieve klus, maar als je het gedoseerd doet en met beleid vergt het niet meer dan 5 minuten van je heerlijke tijd.
Het enige belastende zijn eventueel de krijsende kinderen die in het water spelen, waar je enige moeite voor moet doen om met geluid te laten merken dat ze jouw vakantie niet moeten verpesten en als ze het wel doen dan zwaait er wat.  Het enige dat nodig is, is dat je een klank te produceert, iets in de trant van: ‘hee’, het liefst met wat volume en autoriteit. Als dat te veel moeite is zorg dan dat de bediende het voor je doet. Die is meestal overal voor in. Helemaal als je hem er een knuffel voor terug geeft. Voor de rest kun je languit je plannen bedenken over wat je in alle gezapigheid gaat doen. Mocht er iets van arbeid worden verricht dan is dat leuke arbeid. Arbeid dat er toe doet. Iets creatiefs als krakkemikkig zingen bij het kampvuur,  je laten gaan op de plaatselijke bingo-avond op de camping of meedoen als mislukte-yoga-liefhebber-die-het-toch- weer-een-keer -probeert bij de yoga lessen in het park .
Zorg verder dat de nodige klussen die er te doen zijn als je kleding wassen en je omgeving opruimen ten alle tijde, let op, TEN ALLE TIJDE, door bedienden en schoonmakers wordt gedaan. Jij bent op vakantie, jij hebt deze tijd verdient. Na al dat geploeter ben je aan iets gezonds toe, namelijk ontspanning. Elke stress, hoe weinig dan ook, is een grote olie vlek op je tot dan toe zeer smetteloze rustige bestaan. Het is een gevaar voor je gezondheid om je over te geven aan arbeid dat op elke mogelijke manier huiselijke nijverheid behelst. Je bent het waard. Je verdient het om anderen voor je te laten werken.  En geef je ze per ongeluk teveel werk omdat je lakens bijvoorbeeld onder de rode wijn vlekken zitten en smerig zijn van de gemorste gestampte pesto-crackers en de cheese-tacos, die inmiddels verweven zijn met de vezels van de lakens,  door de feestelijke stemming van de avond ervoor,  geef ze er dan iets voor terug: een knuffel. Dan weten ze dat je heus-wel-aardig-bent. Want aardig zijn kost ook moeite. Helemaal in een andere taal.  Dus vermijd dat.
Nu ben je nog ver weg, ver weg waar je alle moeite doet om helemaal geen moeite te hoeven doen. Later komt thuis wel weer. Daar waar je als partners weer kan zeuren tegen elkaar, de rekeningen liggen, de verantwoordelijkheden zijn en de werkweek weer begint. Nu genieten we.

caroline • June 4, 2017


Previous Post

Next Post